Blauw jurkje met-zonder kraagje

Dit bericht verscheen eerder op Georgette.be als gastblog tijdens Georgette's 
recyclagemaand.

Toen Ruth mij vroeg om een gastblog te schrijven voor Georgette en mijn ervaring te delen rond het maandthema upcycling, recykleer, 'Go through your wardrobe, make-do and mend', voelde ik me vereerd. Sinds ik de naaimachine van mijn oma kreeg – een mintgroene Husqvarna uit 1966 – experimenteer ik graag met stof, naald en draad. Eerst met de stofjes uit mijn moeders stoffenkast, maar al snel met oude kledingstukken. Ik ontwikkelde vroeg de overtuiging dat alles wat oud is een nieuw leven ingeblazen kan worden. Sindsdien vult mijn kledingkast zich gestaag met oude-nieuwe jurkjes, rokjes en shirts.

Cleolidewij - blauw jurkje voor en na

Ik werk (bijna) nooit met patronen. Het liefst modelleer ik ze op mijn eigen lichaam: al passend en naaiend. Het is spannend om te experimenteren en nieuwe dingen uit te proberen, om je gevoel te volgen en te leren hoe kledingstukken in elkaar zitten. Ik zou iedere (beginnende) naaister kunnen aanraden om oude kledingstukken te inspecteren, uit elkaar te halen en op eigen wijze terug in elkaar te naaien.

Ook voor deze gastblog kriebelde het om een nieuw naaiproject te beginnen. Er lag nog een blauwe, tricot jurk in mijn ‘stoffen’-kast. Een model waar ik graag de schaar in wilde zetten. En dat heb ik gedaan. De volledige jurk werd uit elkaar gehaald, verbouwd en terug in elkaar gezet.

Cleolidewij - blauw jurkje rug

De kraag heb ik uiteindelijk verwijderd, de knoopjes zijn naar de rug verplaatst en zo behield ik een nauwe halslijn aan de voorkant. Ik versmalde de body en mouwen (die ik eveneens verkortte) en zette het geheel terug aan de rok. Deze verkortte ik zo’n 10 centimeter. Met dit restje stof kon ik een beleg maken en de halslijn netjes afwerken. Ten slotte maakte ik een paar lusjes voor een tailleriempje/lint.

Cleolidewij - gastblog

Met het resultaat ben ik blij. Ik vind de knoopjes op de rug mooi en de jurk heeft een heel fijne, luchtige stof. Wellicht maak ik hem binnenkort nog een klein beetje korter, zodat hij iets minder stijf en braaf is.

Suede handtas van oude jas

Ik verlangde naar een nieuwe tas. Een handtas met een verstelbare schouderband, een rits en een mooie voering, gemaakt van iets dat niet meer gebruikt wordt. Een fijne tas van een oude jas.

Cleolidewij - Tas van jasEr lagen meerder restjes suède jassen in mijn naaikast, onbruikbaar voor de tassen die ik eerder maakte. Ik heb een nieuw patroon uitgetekend, een goede constructie bedacht om mijn eisenlijstje – en de stukken jas die eerder onbruikbaar leken – zorgvuldig te kunnen verwerken en naaide hem uiteindelijk vrij succesvol in elkaar. Mijn naaimachine verdroeg de dikke lagen leer echter niet; maar daarvoor maak je een prototype, de werkpuntjes heb ik kunnen verwerken in een volgende tas.

Cleolidewij - Tas van jas

Ondertussen draag ik hem al een paar maanden dagelijks mee naar mijn werk, mijn broodtrommel past er net in (naast alle andere spullen). Op de een of andere manier is één van de hengels wel zwaar beschadigd geraakt (gescheurd? per ongeluk ingeknipt? poging tot diefstal op straat? dubbel vraagteken voor duurzaamheid). De wachtlijst voor een herwerkte versie groeit al gestaag, nu nog wat meer restjes jas vinden…

Cleolidewij - Tas van jas

Art d´Eco feat. Cleo, Katrijn, Elisse

Art d’Eco - het boek waar Kelly van Ma vie en vert al maanden geheimzinnig over doet – ligt binnen een maand in de winkel. Niet enkel zij deelt goede ideeën en tips in het boek, ze vroeg maar liefst 13 bloggers om hetzelfde te doen, allen over andere onderwerpen die passen binnen het overkoepelende thema “de kunst om toffe dingen te maken met wat je (meest)al hebt”.

Art d'Eco screenshot

Begin dit jaar kwam ze bij mij op bezoek mét entourage, keken haar twee fotografen over mijn schouders mee en trokken eveneens een paar mooie portretfoto’s. Het resultaat en mijn projectjes zul je zelf in het boek moeten bekijken wanneer het uit is. In de tussentijd maakt Kelly ons warm met meer details over de andere schrijfsters/creatievelingen. Deze week zijn dat Katrijn, Elisse en ik.

Vernaai je trui tot een rokje mét zakken

Cleolidewij - Rokjes met zakkenMijn all-time-favorite kledingstukken zijn rokjes gemaakt van truien. Al eerder schreef ik een uitleg hoe je zelf zo’n rokje kunt maken (een makkelijker naaiproject bestaat niet). Een stapje verder? Zet zakken in het rokje. Ik heb er al vaker vragen over ontvangen hoe dat precies moet. Een uitleg is wel op zijn plaats, ik vond het zelf vrij ingewikkeld, maar de aanhouder wint: gewoon (blijven) proberen. Met deze manier van zak-inzetten blijft de zak netjes op zijn plaats.

Benodigdheden:
- Grote dikke trui
- Stof voor de zakken, zoals een overhemd
- Dik elastiek
- Garen, naaimachine, spelden, schaar, centimeter
- Optioneel mijn patroon voor de zakken (printen als ‘passend’ op A4-papier, liefst gebruikt kladpapier).

Lees verder

Wollen winterrokjes

Ondertussen zijn we twee, redelijk drukke maanden verder. Tijd die ik voornamelijk gevuld heb met studeren voor mijn laatste examen. En met succes: sinds vorige week mag ik mij officieus historicus noemen. Een aangename studie-afwisseling vond ik in mijn stage (sinds september) en de organisatie van een nieuwjaarsfeest en expositie in Designcenter De Winkelhaak te Antwerpen. Spring zeker eens binnen, de tentoonstelling met jonge grafische talenten is een aanrader, al zeg ik het zelf.

Achter mijn naaimachine heb ik eveneens gezeten. Ik maakte twee fijne winterrokjes voor Rianne. Mooie rokjes van oude truien of spencers blijven tof om te naaien. Voor haar maakte ik een mosterdgeel rokje met blauwe-bloemen-zakken en een blauw rokje met gehaakt kleedje en vogel erop.

Cleolidewij: Mosterdgeel rokje

Tijdens het najaar was ik ook van plan een mannenhemd te verkleinen tot een blouse van eigen formaat. Enthousiast kocht ik een geruiten (tweedehands) exemplaar, thuis bleek hij echter al behoorlijk goed te passen. Met enkel aandacht voor de stof had ik het maatlabeltje 164 over het hoofd gezien. Ik maakte de onderkant rond en stikte een paar knoopsgaten roze. Het echte overhemdexperiment komt hopelijk een andere keer, het patroon ligt vast klaar.

Cleolidewij: Rokje met vogel

Nu zie ik er vooral naar uit terug een jurkje onder handen te nemen (sollicitaties zijn een goed excuus voor nieuwe exemplaren!), een wollen geval ligt klaar, maar met deze relatief hoge temperaturen verlangde ik daar nog niet naar. Wat houdt jullie bezig?

Steenrood taillerokje

Ondertussen rollen we rustig de koude winterperiode in. Mijn naaimachine blijft gaan, sinds kort helaas met scheve steek, maar dat wordt nog ondergezocht. Ikzelf huppel deze weken blij rond in een nieuwe rok, door het park, thuis, op straat en op mijn stageadres. Opgewekt om mijn collectie van wollen rokjes af te wisselen met een ander model. Een kleine aanpassing maakt vaak een groot verschil.

Cleolidewij: taillerokje

Werkbeschrijving: men neme een ouderwetse, lange rok (liefst uit eigen, moeders, oma’s of buurvrouw’s kast, maar een model uit de kring- of tweedehandswinkel volstaat ook), kort hem in tot de gewenste lengte, voeg een fijn ceintuur toe en draag hem de komende jaren weer vol plezier, bij voorkeur met confetti-sokken.

Cleolidewij, taillerokje

Ik voegde ten slotte een stel zakken toe aan de rok. Met dit weer moet je toch ergens je zakdoek of koude pollekes kwijt kunnen. Vol enthousiasme ligt er overigens een volgend exemplaar klaar om vermaakt te worden (en dan ben ik verbaasd dat mijn kledingkast vol geraakt).

En voordat ik het nogmaals vergeet: in september werd ik geïnterviewd door dwars, het studentenblad van Universiteit Antwerpen. Het fijne stukje tekst is hier online te lezen en hier in pdf.

Jurk blijft jurk

In de zijbalk van mijn blog staat subtiel een verwijzing naar een campagne uit de Tweede Wereldoorlog: “Go through your wardrobe, make-do and mend”. Deze posters hingen door heel het Verenigd Koninkrijk om vrouwen aan te zetten om van oude kleding nieuwe kleding te maken, kleding te vermaken of te repareren. De kledingschaarste maakte hen behoorlijk creatief en innovatief.

“During the world wars women became masterminds of make do and mend, so resourceful they fashioned up sexy knickers out of parachutes” [bron]

Jurken werden van stoffen landkaarten gemaakt, kleding van volwassenen werden vermaakt tot babykleertjes en wollen truien werden uitgehaald om de wol te kunnen hergebruiken. Luister vooral goed naar de boodschap aan mannen op het eind van dit nieuwsfilmpje.

Een inspirerend campagne voor onze huidige wegwerp/consumptie-maatschappij. Afgelopen week  zette ik mij terug achter mijn naaimachine. Niet met een parachute of gordijn, ik vermaakte een vermaakt kleedje. De groene, wild gebloemde jurk – of echt bommagewaad – vermaakte ik tijdens de zomer van 2011. Toen verwijderde ik een aantal onderdelen en maakte hem iets korter. Maar afgelopen jaar is het kleedje amper uit mijn kast geweest, ik vond hem te groot en het kant te opvallend (en gewoon stom om het wat kinderachtig te verwoorden). Hoogste tijd om hem terug onder de naaimachine te steken.

Cleolidewij - Vermaakte vermaakte jurk

Ik heb de jurk geheel uit elkaar gehaald, rok van de top los en mouwen er af. Het bovendeel versmalde ik (opnieuw met het Knip-patroon), het kant ging eraf en ik naaide alles terug aan elkaar. De jurk heeft een lange rits middenachter, waardoor de versmalde jurk nog met gemak aan en uit kan.
Cleolidewij - Vermaakte vermaakte jurk

Wil je meer lezen over ‘make do and mend’-campagne? Queens of Vintage hebben er een interessant artikel aan gewijd en deze website is zelfs geheel gewijd aan het thema. Inspiratie en motivatie genoeg om de eigen kledingkast onder handen te nemen (enkel wanneer nodig).

Broekpak wordt fijn jurkje

Mijn kledingkast bestaat voornamelijk uit bloemenkleedjes, steeds meer bebloemde shirts en ook een aantal rokjes met een gebloemde print. Dat is vast geen verrassing voor mijn omgeving of die-hard blogvolgers. Wat wel een verrassing is, voor mijzelf ook, is dat die bloemetjes plots mijn neus uitkomen: het zijn er teveel! Mijn bloemenborden hebben een nieuw onderkomen, een effen dekbedovertrek ligt tegenwoordig op bed en mijn gebloemde theepot is buiten gebruik gesteld. Hoogste tijd voor vernieuwing, vervanging of aanvulling (daar ben ik nog niet over uit) van mijn garderobe.
Cleolidewij - Vermaakt broekpak

Bij Think Twice (where else) trok ik een fijn kleedje uit het rek. Zwart met oranje/gele vierkantjes met rode C’tjes erin. Pas later merkte ik dat het geen kleedje was, maar een mal broekpak. Het zwarte geval had een vreemde lengte, te brede schouders met dikke schoudervullingen en zat te wijd bij mijn taille. Ik haalde het ding geheel uit elkaar, inclusief de mouwen. Ik versmalde het bovenstuk aan de hand van het Knipmode patroon (maar rekende alles iets ruimer dan bij mijn shirt) en zette de versmalde mouwen terug aan de body. Van de broek maakte ik twee wijd-uitlopende lappen, die ik daarna terug aan elkaar naaide. De zakken kon ik in tact houden. Ten slotte naaide ik de rok en het bovenstuk – met behulp van een stuk elastiek – terug aan elkaar. Door de blinde rits op de rug gaat het kleedje nog gemakkelijk aan en uit.

Cleolidewij - Broekpak wordt jurkje

Ik heb nog even getwijfeld om het een broekpak een broekpak te laten, maar uiteindelijk ben ik gezwicht om er een draagbaar jurkje van te maken waar weinig lef voor nodig is om te dragen. Afgelopen weekend kon ik hem als ideaal verjaardagskleedje dragen toen mijn familie langs kwam voor taart en thee.

Een gestreept shirt

Na een decennium draagplezier van mijn basic-shirts, beginnen ze toch wat ouderdomskwaaltjes te vertonen. Tegelijk groeit mijn wens om meer ecologisch verantwoorde (boven)kleding te dragen. Ik zou maar al te graag mijn zelfgemaakte rokjes (en broek!) combineren met zelf ver/genaaide shirts. In de kringwinkel vond ik een groot gewaad van mooi tricot en op internet trof ik een fijn patroon van Knipmode (bij gebrek aan een creditcard viel dit goedkope patroon van Burda af). 

Cleolidewij - Vermaakt shirtIk knipte het grote shirt uit elkaar, legde de patroondelen op de stof (ik behield de originele hals), knipte alles uit en naaide het netjes terug aan elkaar. Op een paar kleine schoonheidsfoutjes na (oei strepen zouden moeten doorlopen), is dit een behoorlijk goed gelukt project. Kom maar op met de volgende shirts, truien of vesten om te vernaaien.

Nieuwe kussens

Een paar jaar geleden naaide ik een stapel gekleurde kussens voor op mijn kot. Patchwork van kleurige lapjes, geborduurde schilderijen en gehaakte kleedjes waren precies het thema. Deze pasten echter niet meer in ons nieuwe appartement. Oké, B vond ze gewoon lelijk. En eerlijk gezegd was ik er ook wel op uit gekeken. Tijd voor nieuwe hoezen dus voor zowel de zetel als het bed.

Cleolidewij - KruisjeskussenEen tweetal kussens werd met gekochte hoezen ingekleed, één kussen mocht blijven en voor vier kussens naaide ik een nieuwe hoes. Voor deze twee haalde ik de aardappels en textielverf uit de kast. De achterkant van de kussens heb ik voorzien van knoopsgaten en mooie (saaie) knopen.
Cleolidewij - StippenkussenVoor de derde kussen ging ik terug aan de slag met verschillende lapjes, maar hield ik het bij vrij neutrale kleuren (en een klein bloemenprintje). Ik gebruikte voor de kussens een oude lap stof uit moeders collectie, een tweetal oude truien en een eerder verknipte bloemenjurk.

Cleolidewij - Driehoekjeskussen

Nu is de zoektocht gestart naar een neutraal en minder bebloemd dekbedovertrek. Ons appartementje groeit in ieder geval flink in de richting van een gemeenschappelijke smaak. En als ik mijn Pinterestbord met wooninspiratie vergelijk met mijn vorige woonst, is mijn smaak behoorlijk veranderd (en verbeterd).