Suede handtas van oude jas

Ik verlangde naar een nieuwe tas. Een handtas met een verstelbare schouderband, een rits en een mooie voering, gemaakt van iets dat niet meer gebruikt wordt. Een fijne tas van een oude jas.

Cleolidewij - Tas van jasEr lagen meerder restjes suède jassen in mijn naaikast, onbruikbaar voor de tassen die ik eerder maakte. Ik heb een nieuw patroon uitgetekend, een goede constructie bedacht om mijn eisenlijstje – en de stukken jas die eerder onbruikbaar leken – zorgvuldig te kunnen verwerken en naaide hem uiteindelijk vrij succesvol in elkaar. Mijn naaimachine verdroeg de dikke lagen leer echter niet; maar daarvoor maak je een prototype, de werkpuntjes heb ik kunnen verwerken in een volgende tas.

Cleolidewij - Tas van jas

Ondertussen draag ik hem al een paar maanden dagelijks mee naar mijn werk, mijn broodtrommel past er net in (naast alle andere spullen). Op de een of andere manier is één van de hengels wel zwaar beschadigd geraakt (gescheurd? per ongeluk ingeknipt? poging tot diefstal op straat? dubbel vraagteken voor duurzaamheid). De wachtlijst voor een herwerkte versie groeit al gestaag, nu nog wat meer restjes jas vinden…

Cleolidewij - Tas van jas

Art d´Eco feat. Cleo, Katrijn, Elisse

Art d’Eco – het boek waar Kelly van Ma vie en vert al maanden geheimzinnig over doet – ligt binnen een maand in de winkel. Niet enkel zij deelt goede ideeën en tips in het boek, ze vroeg maar liefst 13 bloggers om hetzelfde te doen, allen over andere onderwerpen die passen binnen het overkoepelende thema “de kunst om toffe dingen te maken met wat je (meest)al hebt”.

Art d'Eco screenshot

Begin dit jaar kwam ze bij mij op bezoek mét entourage, keken haar twee fotografen over mijn schouders mee en trokken eveneens een paar mooie portretfoto’s. Het resultaat en mijn projectjes zul je zelf in het boek moeten bekijken wanneer het uit is. In de tussentijd maakt Kelly ons warm met meer details over de andere schrijfsters/creatievelingen. Deze week zijn dat Katrijn, Elisse en ik.

Vernaai je trui tot een rokje mét zakken

Cleolidewij - Rokjes met zakkenMijn all-time-favorite kledingstukken zijn rokjes gemaakt van truien. Al eerder schreef ik een uitleg hoe je zelf zo’n rokje kunt maken (een makkelijker naaiproject bestaat niet). Een stapje verder? Zet zakken in het rokje. Ik heb er al vaker vragen over ontvangen hoe dat precies moet. Een uitleg is wel op zijn plaats, ik vond het zelf vrij ingewikkeld, maar de aanhouder wint: gewoon (blijven) proberen. Met deze manier van zak-inzetten blijft de zak netjes op zijn plaats.

Benodigdheden:
– Grote dikke trui
– Stof voor de zakken, zoals een overhemd
– Dik elastiek
– Garen, naaimachine, spelden, schaar, centimeter
– Optioneel mijn patroon voor de zakken (printen als ‘passend’ op A4-papier, liefst gebruikt kladpapier).

Continue reading “Vernaai je trui tot een rokje mét zakken”

Wollen winterrokjes

Ondertussen zijn we twee, redelijk drukke maanden verder. Tijd die ik voornamelijk gevuld heb met studeren voor mijn laatste examen. En met succes: sinds vorige week mag ik mij officieus historicus noemen. Een aangename studie-afwisseling vond ik in mijn stage (sinds september) en de organisatie van een nieuwjaarsfeest en expositie in Designcenter De Winkelhaak te Antwerpen. Spring zeker eens binnen, de tentoonstelling met jonge grafische talenten is een aanrader, al zeg ik het zelf.

Achter mijn naaimachine heb ik eveneens gezeten. Ik maakte twee fijne winterrokjes voor Rianne. Mooie rokjes van oude truien of spencers blijven tof om te naaien. Voor haar maakte ik een mosterdgeel rokje met blauwe-bloemen-zakken en een blauw rokje met gehaakt kleedje en vogel erop.

Cleolidewij: Mosterdgeel rokje

Tijdens het najaar was ik ook van plan een mannenhemd te verkleinen tot een blouse van eigen formaat. Enthousiast kocht ik een geruiten (tweedehands) exemplaar, thuis bleek hij echter al behoorlijk goed te passen. Met enkel aandacht voor de stof had ik het maatlabeltje 164 over het hoofd gezien. Ik maakte de onderkant rond en stikte een paar knoopsgaten roze. Het echte overhemdexperiment komt hopelijk een andere keer, het patroon ligt vast klaar.

Cleolidewij: Rokje met vogel

Nu zie ik er vooral naar uit terug een jurkje onder handen te nemen (sollicitaties zijn een goed excuus voor nieuwe exemplaren!), een wollen geval ligt klaar, maar met deze relatief hoge temperaturen verlangde ik daar nog niet naar. Wat houdt jullie bezig?

Steenrood taillerokje

Ondertussen rollen we rustig de koude winterperiode in. Mijn naaimachine blijft gaan, sinds kort helaas met scheve steek, maar dat wordt nog ondergezocht. Ikzelf huppel deze weken blij rond in een nieuwe rok, door het park, thuis, op straat en op mijn stageadres. Opgewekt om mijn collectie van wollen rokjes af te wisselen met een ander model. Een kleine aanpassing maakt vaak een groot verschil.

Cleolidewij: taillerokje

Werkbeschrijving: men neme een ouderwetse, lange rok (liefst uit eigen, moeders, oma’s of buurvrouw’s kast, maar een model uit de kring- of tweedehandswinkel volstaat ook), kort hem in tot de gewenste lengte, voeg een fijn ceintuur toe en draag hem de komende jaren weer vol plezier, bij voorkeur met confetti-sokken.

Cleolidewij, taillerokje

Ik voegde ten slotte een stel zakken toe aan de rok. Met dit weer moet je toch ergens je zakdoek of koude pollekes kwijt kunnen. Vol enthousiasme ligt er overigens een volgend exemplaar klaar om vermaakt te worden (en dan ben ik verbaasd dat mijn kledingkast vol geraakt).

En voordat ik het nogmaals vergeet: in september werd ik geïnterviewd door dwars, het studentenblad van Universiteit Antwerpen. Het fijne stukje tekst is hier online te lezen en hier in pdf.

Jurk blijft jurk

In de zijbalk van mijn blog staat subtiel een verwijzing naar een campagne uit de Tweede Wereldoorlog: “Go through your wardrobe, make-do and mend”. Deze posters hingen door heel het Verenigd Koninkrijk om vrouwen aan te zetten om van oude kleding nieuwe kleding te maken, kleding te vermaken of te repareren. De kledingschaarste maakte hen behoorlijk creatief en innovatief.

“During the world wars women became masterminds of make do and mend, so resourceful they fashioned up sexy knickers out of parachutes” [bron]

Jurken werden van stoffen landkaarten gemaakt, kleding van volwassenen werden vermaakt tot babykleertjes en wollen truien werden uitgehaald om de wol te kunnen hergebruiken. Luister vooral goed naar de boodschap aan mannen op het eind van dit nieuwsfilmpje.

Een inspirerend campagne voor onze huidige wegwerp/consumptie-maatschappij. Afgelopen week  zette ik mij terug achter mijn naaimachine. Niet met een parachute of gordijn, ik vermaakte een vermaakt kleedje. De groene, wild gebloemde jurk – of echt bommagewaad – vermaakte ik tijdens de zomer van 2011. Toen verwijderde ik een aantal onderdelen en maakte hem iets korter. Maar afgelopen jaar is het kleedje amper uit mijn kast geweest, ik vond hem te groot en het kant te opvallend (en gewoon stom om het wat kinderachtig te verwoorden). Hoogste tijd om hem terug onder de naaimachine te steken.

Cleolidewij - Vermaakte vermaakte jurk

Ik heb de jurk geheel uit elkaar gehaald, rok van de top los en mouwen er af. Het bovendeel versmalde ik (opnieuw met het Knip-patroon), het kant ging eraf en ik naaide alles terug aan elkaar. De jurk heeft een lange rits middenachter, waardoor de versmalde jurk nog met gemak aan en uit kan.
Cleolidewij - Vermaakte vermaakte jurk

Wil je meer lezen over ‘make do and mend’-campagne? Queens of Vintage hebben er een interessant artikel aan gewijd en deze website is zelfs geheel gewijd aan het thema. Inspiratie en motivatie genoeg om de eigen kledingkast onder handen te nemen (enkel wanneer nodig).