Suede handtas van oude jas

Ik verlangde naar een nieuwe tas. Een handtas met een verstelbare schouderband, een rits en een mooie voering, gemaakt van iets dat niet meer gebruikt wordt. Een fijne tas van een oude jas.

Cleolidewij - Tas van jasEr lagen meerder restjes suède jassen in mijn naaikast, onbruikbaar voor de tassen die ik eerder maakte. Ik heb een nieuw patroon uitgetekend, een goede constructie bedacht om mijn eisenlijstje – en de stukken jas die eerder onbruikbaar leken – zorgvuldig te kunnen verwerken en naaide hem uiteindelijk vrij succesvol in elkaar. Mijn naaimachine verdroeg de dikke lagen leer echter niet; maar daarvoor maak je een prototype, de werkpuntjes heb ik kunnen verwerken in een volgende tas.

Cleolidewij - Tas van jas

Ondertussen draag ik hem al een paar maanden dagelijks mee naar mijn werk, mijn broodtrommel past er net in (naast alle andere spullen). Op de een of andere manier is één van de hengels wel zwaar beschadigd geraakt (gescheurd? per ongeluk ingeknipt? poging tot diefstal op straat? dubbel vraagteken voor duurzaamheid). De wachtlijst voor een herwerkte versie groeit al gestaag, nu nog wat meer restjes jas vinden…

Cleolidewij - Tas van jas

Advertenties

Totebag van canvas en suède

Vorig jaar naaide ik voor het eerst een tas van suède, waarna een aantal etui’s volgden. Nu wilde ik het zachte (vaak wat oude) materiaal graag combineren met bestempeld canvas. Ik sneed een figuur in een aardappel (waar knutselen op de basisschool al niet goed voor is!) en stempelde een flink aantal driehoekjes op twee stukken stof.

Cleolidewij - Gestempelde totebagHier gebruikte ik zwarte textielverf voor. Ik naaide alle uitgeknipte onderdelen zorgvuldig aan elkaar vast (verstevigd met vlieseline), voerde de tas met een dekbedovertrek, zette er een apart zakje in en maakte hengels van een donkere suède jas.
Cleolidewij - Gestempelde totebag

Ik ben fan van het simpele model, behoorlijk handig voor het alledaags gebruik, dat zullen andere totebagliefhebbers vast beamen. Op de eerste foto is trouwens ook mijn nieuwe vosjessjaal te zien (gemaakt van oude sjaal en kapot t-shirt).

Moederverwennerij

Moeders moeten af en toe een beetje verwend worden. Niet om ze zoet te houden, wel om ze te laten weten hoeveel je ze waardeert. Om te laten zien dat je blij bent met alles wat ze voor je doen. Na een boodschappentas voor mijn moeder, sprong ik – in opdracht van Bart – achter mijn naaimachine voor een tas voor zijn moeder. Ik naaide een aantal baguettes van een stukje bloemenjurk en kabels uit een wollen spencer op een zandkleurige lap stof. De letters naaide ik met de naaimachine op dezelfde stof. Ten slotte gebruikte ik een een dekbedovertrek voor de voering.

Cleolidewij - Baguette tas

Voor mijn eigen moeder naaide ik eerder – in teken van moederdag – ook een gevoerde boodschappentas. Ik verzamelde wat restjes stof voor de recyclage-pijlen, naaide een hemd om tot tas en gebruikte een gordijn als voering. De hengels zijn gemaakt van een stuk suède (jas). De woorden printte ik uit op transferpapier en streek ik op de tas.

Cleolidewij - Recycletas

Met deze tassen was de ‘blije-moeder-missie’ geslaagd; ze huilden van geluk bij het openen van hun cadeau en huppelen nu blij alle winkels langs met hun nieuwe boodschappentas (true story).

Tas van suède jas

Ik liep al een tijdje rond met twee wensen:

  • Ik wilde graag een leren/suède ‘tote bag’
  • Ik wilde graag een leren/suède jas vernaaien

Welwel, combineer deze twee wensen en je komt uit op het volgende:

Behoorlijk trots ben ik op het resultaat. Mijn naaimachine was er niet zo heel blij mee, maar heeft uiteindelijk goed meegewerkt. Ik vond bij Think Twice twee mooie jassen. Van de cognac-kleurige kon ik het gehele achterpand gebruiken voor de tas, van de ander gebruikte ik een stuk achterpand voor de hengels. Het stofje aan de binnenkant was ooit een gratis tasje, die niet handig of fijn was door het rare formaat en korte hengsels, maar zo komt hij geweldig goed uit (ik heb de voering met de hand vastgenaaid). En nu kan ik niet wachten om de rest van de jassen te verwerken tot etui’s,  sieraden en dergelijke, het is zulk zacht materiaal!

Een paar examens en etuitjes later

Eindelijk, na een maand lang (of eigenlijk veel langer) zwoegen, zweten, leren en examens maken heb ik nu eindelijk rust. Twee weken met een minimale planning en een schrift, hoofd en Pinterest vol naai-ideeën. Dit weekend kwam mijn zusje mij opzoeken. Samen hebben we voor haar een etui, een tasje en een klein valentijnscadeautje voor haar lief gemaakt.

Zij zocht de stofjes in mijn volgepropte kast (tja ik had ruimte nodig om te studeren en weinig zin en tijd om netjes op te ruimen), knipte het in de juiste maten en ik naaide alles in een.

Deze hieronder maakte ik al even geleden voor mijzelf, ik moest mijn pennen en stiftjes toch ergens netjes op kunnen bergen.

Dat hartje doet mij er aan denken dat ik een half jaar geleden nog een etui heb gemaakt voor mijn lief, hij vond het vooral een beetje klef en de zalmroze rits niet zo heel erg mooi (hij heeft het nog subtieler proberen te verwoorden hoor):

Zó, en nu mijn lijstjes afwerken en vooral genieten van mijn vrije tijd (en met spanning de punten afwachten).

Op de achtergrond van de foto’s zie je trouwens een gebreide deken. Niet door mij gemaakt hoor, ik vond twee kleine babydekens bij T2, naaide ze aan elkaar tot een heerlijke deken die nu wél groot genoeg is.

Lapjestas van truiresten

De stapel truiresten bleef maar groeien en groeien, zonde om te laten liggen, er moest nodig iets mee gemaakt worden. En toevallig, ja heel toevallig, liep ik al een tijdje rond met het idee om een lapjes/patchwork tas te maken.  Vorig jaar stond er in de Cath Kidston catalogus ook een prachtig exemplaar, wat ik ter inspiratie in een speciaal ‘inspiratie-schriftje’ had geplakt:

In de kringwinkel vond ik nog een (lelijke) tas met handige handvatten die ik graag wilde gebruiken. Deze combinatie van materialen en ideeën heeft geleid tot dit:

Helemaal netjes en wel in elkaar gestikt, zonder naden van binnen of buiten te hebben (behalve dan een klein stukje voor het binnenstebuiten keren en het gedeelte dat door de handvatten heen moest). Er zitten zelf vakjes in en een handig koortje waar ik mijn sleutels aan kan hangen, zodat ik mijn tas niet hoef om te kieperen op straat.

Hij is groot genoeg voor mijn schoolboeken/papieren. Laptop gaat niet passen, maar die heb ik toch niet.. En ik moet hem ook niet te zwaar vullen, de hengsels die er nu aan hangen (ook van de restjes truien/lapjes) begint al wat door te scheuren helaas. Dus daar moet ik nog wat op verzinnen. Verder ben ik wel tevreden (best een beetje trots).

Een vrij productieve studie onderbreking toch?